ای ایران

ای ایران ای مرز پر گهر                       ای خاکت سرچشمه هنر

 

دور از تو اندیشه بدان                       پاینده و مانی و جاودان

 

ای دشمن.ارتو سنگ خاره ای. من آهنم

 

جان من فدای خاک پاک میهنم

 

مهر تو چون شد پیشه ام                     دور از تو نیست اندیشه ام

 

در راه تو کی ارزشی دارد این جان ما              پاینده بادخاک ایران ما

 

سنگ کوهت در و گوهر است            خاک دشتت بهتر از زر است

 

مهرت از دل کی برون کنم               برگو. بی مهر تو چون کنم؟

 

تا گردش جهان و دور آسمان به پاست

 

نور ایزدی همیشه رهنمای ماست

 

ای ایران ای خرم بهشت من             روشن از تو سرنوشت من

 

گر آتش بارد به پیکرم                     جز مهرت در دل نپرورم

 

 

از آب و خاک و مهر تو سرشته شد گلم

 

مهر اگر برون رود گلی شود دلم