100 تفاوت کودکان دهه شصت با کودکان دهه هشتاد (قسمت اول)

 

 

 

1-بازیها : بازی کودکان دهه شصت شامل بازیهای نشسته مانند بازیهایی ساده ای مانند اتل متل توتوله – کلاغ پر – تپ تپ خمیر – خاله بازی – یه قل دوقل و .... و بازیهای ایستاده و در فضای باز مانند گرگم به هوا – قایم موشک – عمو زنجیر باف – لی لی –پلیس بازی – فوتبال خیابانی – دوچرخه سواری و .... می شد که علاوه بر ایجاد رابطه اجتماعی بین کودکان از نظرهوشی نیز به آنها کمک نموده و قدرت تصمیم گیری و خلاقیت را در کودکان افزایش می داد – بازیهای نشسته کودکان دهه 80 ( نسل آپارتمان) شامل بازیهای کامپیوتری – پلی استیشن – آتاری دستی و یا بازی با اسباب بازیهایی که با برق و باطری کار می کنند و تماشای سی دی و .... و بازیهای ایستاده اسکوتر و اسکیت و....بیشتر به فردگرایی و دوری از جمع در کودکان می انجامد

2-ابزار آموزشی :دردهه شصت خبر از ابزارهای آموزشی به اون صورت نبود – نهایتش کتابها و نوارهای داستان را می توان نام برد ولی کودکان جدید از انواع و اقسام دی وی دی ها – کتابهای آموزشی – ابزارهای الکترونیکی – بازیهای فکری –و .... استفاده می کنند که این محصولات هوش و خلاقیت کودکان را بالا می برد –با این اوصاف بیخود نیست که به قول یکی از دوستان کودکان جدید همگی لیسانسیه به دنیا می آیند...

3-قناعت : کودکان دهه شصت کودکان به شدت قانعی بودند – با توجه به کمبود امکانات آنها با یک توپ دولایه پلاستیکی ساعتها سرگرم می شدند و یا برنامه های دو کانال تلویزیونی را با دقت و اشتیاق تمام تماشا می کردند – با لباسهای محدود و یکنواخت می ساختند و نق نمی زدند ولی کودکان جدید مرتب کانال ماهواره را جابجا و یا دی وی دی را تعویض می کنند ولی باز هم راضی نمی شوند – انواع لباسها را داشته ولی با دیدن لباس و یا اسباب بازی جدید آن را طلب می کنند و بعد از مدت کوتاهی آن نیز دل آنها را می زند.

4-کارتونها : کودکان دهه شصت کارتونهایی را می دیدند که بیشتر جنبه انسانی داشت – واقغی بودن شخصیتها(مانند باخانمان و مهاجران و حنا) – کمک کردن(مانند پسر شجاع) –همدلی و اتحاد داشتن(خانواده دکتر ارنست ) – مبارزه با مشکلات – و معرفی خصلتهای خوب از شاخصه این کارتونها بودند ولی کودکان امروزی کارتونهایی با شخصیت هایی تخیلی و بیشتر صحنه کشت و کشتار و تیراندازی را می بینند و این حتما روی روحیه و اخلاقیات آنها تاثیر منفی می گذارد

5-ترس از پدر و مادر و اولیای مدرسه:کودکان دهه شصت ترس همراه با احترامی نسبت به پدر و مادر و اولیای مدرسه داشتند که این ترس در نظم و انضباط و توفیق درسی آنها موثر بود ولی کودکان جدید احترام زیادی به پدر و مادر و معلم نگذاشته و در نتیجه معلمها و پدر مادر در کنترل و تربیت کودکان با مشکل مواجه می شوند.