جملات نوستالژی خاطره انگیز بچه های دهه ۶۰

ما دهه شصتیا نسلی هستیم که در صورت بروز شیطنت بیش از حد با یک قاشق روی شعله ی اجاق گاز روبرو می شدیم !

------------------------------------------------------

اژدها :
حسنی کجا میری ؟
حسنی :
دارم میرم به مهمونی
خونه مادربزرگ
بخورم پفک نمکی
چاق بشم چله بشم
بعد میام تو منو بخور !
(تبلیغ قدیمی پفک نمکی در تلویزیون !)

------------------------------------------------------

یادش بخیر یه تفریح سالمی که داشتیم تو نوجوونی این بود که شبا با بچه های محل میشستیم راجب جن و روح صحبت میکردیم و هممون از ترس زهر ترک میشدیم …

------------------------------------------------------

یکی از بزرگترین دغدغه های دهه شصتی ها خفه کردن صدای مودم های دایل آپ بود !

------------------------------------------------------

یادتونه بچه که بودیم لواشک غیر بهداشتی میخریدیم میپیچیدیم دور انگشت سبابمون بعد هی انگشتمونو تا ته میکردیم تو حلقمون ؟ چه حالی میداد خدایی …

------------------------------------------------------

دهه شصت یعنی این جمله : پاهای پرتوان ، برسید به داد این ناتوان !

------------------------------------------------------

روزای اول که تلفن اومده بود خونمون تا زنگ میخورد ۱۶نفر رو تلفن بودن ولی بیچاره الان تلفنمون باید بسوزه تا یکی برش داره !

------------------------------------------------------

یادش بخیر وقتی قارچ خور یا میوه خور بازی میکزدیم و کلی مرحله میرفتیم جلو ، سِیو که نمیشد لامصب ، بعدِ یه مدت دستگاه داغ میکرد و بازی گیر میکرد !
یعنی از شکست عشقی بدتر بود …

------------------------------------------------------

وقتی مدرسه میرفتیم ناظم میومد سر کلاس میگفت فردا ۵۰تومن پول بیارید با کاسه و قاشق آش میدیم !

------------------------------------------------------

میدونید بهترین روز واسه ما ده شصتیا چه روزی بود ؟
روزی که مشق نمینوشتی بعد فردا معلمت مشقاتو نگاه نمیکرد …

------------------------------------------------------

“الان میرم به مامانت میگم”
یکی از ترسناک ترین جمله های دوران ما بود …

------------------------------------------------------

اون موقعها مچ دستمون رو گاز می گرفتیم بعد با خودکار بیک روی جای گازمون ساعت می کشیدیم ؛ مامانمونم واسه دلخوشیمون ازمون می پرسید ساعت چنده و مام ذوق مرگ می شدیم …

------------------------------------------------------

برای درس علوم لوبیا لای دستمال سبز میکردیم میبردیم سر کلاس پز میدادیم !

------------------------------------------------------

یادش بخیر هروقت تو کلاس هر اتفاقی میفتاد مینداختیم گردن شیفت مخالفی ها …

------------------------------------------------------

یادتونه این باطری قلمیا وقتی تموم میشد در مرحله اول با ضربه زدن شارژش میکردیم ، در مرحله دوم تو ظرف آب جوش ۱ساعتی میذاشتیم بجوشه ۶ماه دیگه کار میکرد ؛ در مرحله آخر با پیچ گوشتی یا چاقو می افتادیم به جونش که ببینیم توش چیه …

------------------------------------------------------

یادش بخیر چه هیجانی داشت روزی که قرار بود زنگ آخر به خاطر جلسه معلما زود تعطیل بشیم !

------------------------------------------------------

اون موقع ها شلوار باباها اندازه ی پرده ی خونمون چین داشت !

------------------------------------------------------

نوستالژی به فنا دهنده یعنی این جمله : بی سرو صدا وسایلتونو جمع کنید با صف بیاید برید تو حیاط ، معلمتون نیومده !!!

------------------------------------------------------

یه زمونایی برا امتحان باید از اون ورقه ها که بالاش آبیه میگرفتیم میبردیم مدرسه برای امتحان دیکته !

------------------------------------------------------

زمانى که ما مدرسه مى رفتیم یک نوع املا بود به نام “املا پاتخته اى” ، در نوع خودش عذابى بود براى کسى که پاى تخته مى رفت ، یه حسى داشت تو مایه هاى اعدام در ملا عام و براى همکلاسى هاى تماشاچى چیزى بود مصداق تفریح سالم …

------------------------------------------------------

یادتون میاد ، کلاسی که در داشتن خودکار استدلر بود در سوار شدن بی ام دبلیو نبود ؟؟؟

------------------------------------------------------

میز نیمکت های چوبی و میخ دار رو کی یادشه ؟ زیر میز ۳تا جای کیف یا کتاب داشت … وقت امتحان یه نفر باید میرفت زیر میز و ورقه ش رو میزاشت رو نیمکت …

------------------------------------------------------

تو دبستان زنگ تفریح که تموم میشد مامورای آبخوری دیگه نمیذاشتن آب بخوریم !

------------------------------------------------------

یکی از سرگرمی های ما بالا رفتن از رختخواب ها بود ، خدا میدونه چند بار رختخوابها ریزش کردن و موندیم زیر !
لذت صعود از این رختخوابها برابری میکرد با صعود به قله دماوند ! چه کنیم تفریح نداشتیم که …

------------------------------------------------------

یادش بخیر ، حاشیه دور فرش جاده اتومبیل رانیمون بود !

------------------------------------------------------

گوشه پایین ورقه های دفتر مشقمون یا کتابمون نقاشی می کشیدیم بعد تند برگ میزدیم میشد انیمیشن …

------------------------------------------------------

زﻧﮓ آﺧﺮ ﮐﻪ میشد ﮐﯿﻒ و ﮐﻮﻟﻪ رو ﻣﯿﻨﺪاﺧﺘﯿﻢ رو دوﺷﻤﻮن و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮدﯾﻢ زﻧﮓ ﺑﺨﻮرﻩ ﺗﺎ اوﻟﯿﻦ ﻧﻔﺮی ﺑﺎﺷﯿﻢ ﮐﻪ از ﮐﻼس ﻣﯿﺪوﻩ ﺑﯿﺮون !

------------------------------------------------------

چند نفر می شدیم نفری یه چوب دستی بود و یه لاستیک موتور ، با هم مسابقه میدادیم !

------------------------------------------------------

مهیج ترین تفریح بعضیا مزاحمت تلفنی از نوع فوتی بود !

------------------------------------------------------
سلامتی دهه شصتی ها که ماشین کنترلی نداشتن ولی یه نخ دومتری به ماشین پلاستیکیشون میبستن و ذوق دنیارو میکردن که ماشینشون ۲متر عقب تر از خودشون راه میره …

------------------------------------------------------

به افتخار اون نسلی که ظهرها به زور میخوابوندنشون تا خرابکاری نکنن اما حالا باید ظهر به زور بیدارشون کنن …

------------------------------------------------------

یکی از بازی محبوب بچگیمون کارت جمع کردن بود ، با عکس و اسم و مشخصات ماشین یا موتور یا فوتبالیستها یا ضرب المثل یا چیستان !

------------------------------------------------------

دهه شصت :
یعنی شیفت صبح مدرسه آخر حال و شیفت بعد از ظهر ضدحال
یعنی عشق زنگ ورزش و با زیرشلواری مدرسه رفتن
یعنی بخاری نفتی و مکافات روشن کردنش
یعنی از این تمبر کوچیکا بسته ای ۱۰تا تک تومن
یعنی بوی نارنگی و سیب قاچ شده توی کیف
یعنی بستنی خوردن و تکرار “بستنیش خوشمزه تره مامان !”
یعنی ویدئو قاچاقی کرایه کردن و یواشکی دیدن
یعنی صف طولانی شیر ، از اون شیشه ای ها که خامه اولشو با انگشت پاک می کردیم !
یعنی ته کلاس بچه تنبلا ، ردیف جلو خرخونا
یعنی صدآفرین ، هزار آفرین ، کارت تلاش
یعنی زنگای اول ریاضی ، زنگای آخر انشا و تعلیمات مدنی
یعنی از این بستنی توپیا که شکل زی زی گولو بود
یعنی مشق شب نوشتن فقط با دوتا مداد : سیاه و قرمز
یعنی تلویزیون سیاه و سفید که فقط دوتا کانال می گیره
یعنی بوی رب گوجه همسایه توی حیاط ، لواشک پهن کرده تو سینی و سفره رو پشت بوم
یعنی کلاسی ۴۵نفر هر نیمکت سه نفر
یعنی میکرو ، سگا ، آتاری کرایه کردن ساعتی ۲۰تومن
یعنی دوست داشتن ، دوست داشته شدن ، صفا ، صمیمیت ، عشق …

/ 14 نظر / 8 بازدید
نمایش نظرات قبلی
همسن هستیم

بچه ای مگه بابا یادش بخیر اون روزا اون جمله بچه ای مگه بابا مال وقتیه که ما 6 یا هفت سال بیشتر نداشتیم. دمت گرم. اون روزا کجا و الان کجا و من کجا و شما کجا. یاد بابا هم بخیر بازم دمت گرم بدو تو پناهگاه یادت رفت بس که آژیر توسرمون بود در انواع رنگها بازم دمت گرم. فاتحه برای همه گذشتگان.

مریم

شاد شدم روحم تازه شد چون یاد بچگیام افتادم کاشکی میشد اون دوران برگرده ولی افسوس...[افسوس]

هدیه

واییی چه دورانی بود...همشون رفتن...مادربزرگ و خونش...داستاناشون...دستپختشون...عید دیدنیییا اولییییشم خونه اونا بود...خدا رحمت کنه همه مادربزرگ و پدربزرگارو خصوصا مادربزگ من...این جمله هارو میخونم خونه مادربزرگم تو یه محله قدیمی یادم میاد با یههه دنیا عشق و صفا...یاد همه کارتونا و مدرسه مدیر معلم دوستامون یاد تک تکشون بخیییییر... مرسی از وبلاگ زیباتون...مرسی

مامان فروغ

مرسی بخاطر یاداوری روزایه گذشته .بهترین روزای زندگیم بود.تمامی خاطراتم زنده شدن.خیلی خیلی ممنون

نسیم

عالیی بود فقط یه ساعت گریثه ام گرفت/چ....

یاس

ببین نصفه شب زدم زیر خنده از ترس اینکه بابا بیدار نشه صورتم و گذاشتم رو بالشت هی خوندمو و خاطراتو مرور کردمو خندیدم.که یه هو از دلتنگی اون روزا گریم گرفت.یادش به خیر

مهرداد

من دهه پنجاهیم-اونم اولش (یعنی متولد پنجاه) ویکی از اولین کسانی بودم که آتاری خریدم(شش هزاروپونصدتومن) ولی خدایی هیچکس آتاری کرایه نمیدادساعتی 20تومن!یک شب کرایش 150تومن بود لطفا چیزی بگید که به سن تون بخوره

علی امین زاده

پناهگاه رفتن رو انگار ننوشتی! وضعیت قرمز! اتش بازی ضد هوایی ها!

هدی

خییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییلی عالی بود ولی نمیدونم چرا یاد آوری اون روزها یه بغضی تو دل آدم میاره